Op 18 juni 2011 lag onze lieve blauwe vriend ineens dood in de tuin. Hij is niet ziek geweest dus dit sloeg in als een bom. We wilden heel graag weten waaraan hij is overleden dus hebben we hem voor sectie naar Utrecht gebracht. Helaas heeft dat ook geen duidelijk beeld gegeven. Toch vermoeden we heel sterk dat het HCM geweest is. Een broer van Sjaak is anderhalf eerder overleden aan HCM, dus dat maakt het vrij aannemelijk.

Atollo from the House of Hillman

"Sjaak"

* 13-08-2007 Antwerpen         + 18-06-2011 Alphen aan den Rijn

"And I don't know why you're gone, now you're gone.

No beautiful goodbye, you will never leave my mind.

And it turns out to be so much different than our dreams.

Now you're, you're a star in heaven."

"All horses deserve, at least once in their lives, to be loved by a little girl"

Ook onze ouwe trouwe Freggle verdient zijn plaatsje op de site. Twintig jaar de beste vriend van mijn zusje Melanie en de afgelopen jaren ook van onze oudste dochter Chelsea. Hij was ziek en we wisten dat hij de zomer niet ging halen. Maar écht voorbereid ben je nooit. Een pony die liefde en kameraadschap uitstraalde, humor had en ondeugende streken. Ontzettend lief en voorzichtig met kinderen, en het gezelschap van kinderen ook echt kon waarderen. Een harde werker, de leider van de kudde. Hij voedde de jonkies op, zette ze op hun plek, hard en direct maar nooit gemeen. Toen we zagen dat het niet meer ging, hebben we direct het besluit genomen hem te laten gaan. Hij hoeft geen pijn te hebben, niet te lijden, dat heeft hij niet verdiend. Dankzij de goede zorgen van vriendin/dierenarts Erica konden we hem ook direct laten gaan. Thuis, op zijn eigen vertrouwde stekkie na een hele mooie verdrietige dag en avond, in de buurt van zijn kudde en in de handen van Mel, heeft Erica hem bevrijd van zijn ziekte en pijn. Het is goed zo. Vriendje.... bedankt.

Met the Edge en Mo-Diëgo gaan Melanie en Chelsea nu verder, met Freggle altijd in hun hart.

"Freggle"

* 1991 Rusland                 + 18-04-2011 Woubrugge

Als twee lieve bruine ogen vragen,

Help me, ik voel me niet fijn.

Mag je dan, omdat je voelt dit is het einde, egoïstisch zijn?

Als je van de dierenarts hoort, dit komt nooit meer goed. En hij krijgt steeds meer pijn.

Mag je dan, omdat je hem niet kan missen, egoïstisch zijn?

Als twee trouwe ogen zich sluiten voorgoed.

En je zonder hem naar huis toe moet.

Met een halster in je hand en je hart vol pijn.

Dan probeer je jezelf te overtuigen, ik mocht niet egoïstisch zijn.

Al die tijd met zijn tweetjes. Elke dag samen was een feest.

En in al die jaren is hij zelf niet één keer egoïstisch geweest...